logo seetrue act trainingenFacebook

Defusie als zuil van ACT

Mag ik je voorstellen aan Harry, mijn verstand. Harry denkt er vaak in het wilde weg op los. Harry is ook heel streng en vertelt mij wat ik moet doen, denken en voelen. Zo vindt Harry bijvoorbeeld ook dat ik dit niet op mag schrijven. En toch doe ik het.

Als ik een presentatie mag geven voor een grote groep mensen, dan gaat mijn lichaam vaak ver van tevoren al tekeer. Mijn hart klopt dan met zo’n 3600 slagen per minuut, ik begin te trillen en overal waar maar vocht uit kán komen, komt ook vocht uit. Vervolgens probeert Harry mij rustig te krijgen met ontspanningsoefeningen, valeriaan thee en gedachten die zeggen dat het allemaal vast wel goed komt. Soms ga ik hier in mee en verzand ik in angst gepieker. Maar wanneer het mij lukt om Harry te herkennen, moet ik steevast om hem lachen. Wat een druktemaker is het toch! En wat een neuroot! En wat ik ook zeg, Harry kun je nooit volledig overtuigen. Er is altijd wel een ‘maar’, wat ik ook doe. Van Harry mag ik geen angst hebben, moet ik alles begrijpen en weten waar ik naartoe wil met m’n leven. En dat terwijl Harry zelf ook geen enkel idee heeft. Nu het me lukt om de discussie met Harry niet meer aan te gaan, is er ook veel minder strijd. Harry is nog steeds erg druk als ik een presentatie in mijn agenda zie staan en dat mag hij ook zijn van mij. Ik hoor hem dan aan en geef hem de ruimte die hij nodig heeft. Vervolgens neem ik hem mee naar buiten, op naar de waardevolle ervaring!